Pokémon GO

Pagsusuri ni Norviv

Sa bahay namin, ang Pokémon GO ay mas masaya kapag nagiging dahilan para sabay kaming lumabas kaysa kapag bawat isa ay nakatitig lang sa sariling screen. Isang maikling lakad papunta sa tindahan o parke ay puwedeng maging maliit na ekspedisyon: may pagkakataong makakita ng Pokémon, may puwedeng pag-usapan habang naglalakad, at hindi kailangang maglaan ng buong hapon. Para sa akin, dito pinakamalinaw ang ganda ng larong ito—pinaghahalo nito ang digital na pagkolekta at ang mismong paggalaw sa totoong lugar.

Pero hindi ibig sabihin na awtomatikong bagay ito sa bawat sambahayan o sa bawat miyembro ng pamilya. Mas mainam isipin ito bilang larong nag-aanyaya sa paglabas, hindi bilang kapalit ng pahinga o garantiya ng ehersisyo. Kung gusto mo ng adventure na puwedeng isingit sa karaniwang araw, may maiaalok ito; kung mas gusto mo ang tuloy-tuloy na kuwento sa sofa, may ibang uri ng laro na mas babagay.

Paglalaro sa labas, sa bahay, at kasama ang iba

Pagbukas mo pa lang ng app, parang pinasok mo na agad ang isang bagong dimensyon. Gamit ang augmented reality, buhay na buhay ang mga Pokémon sa paligid mo. Mula sa mga paborito nating sina Pikachu at Charmander hanggang sa mga hindi mo pa naririnig, puno ng sorpresa ang bawat kanto. Ang saya lang na makita ang mga ito lumulutang-lutang sa harap mo habang nasa labas ka o kahit nasa loob ng bahay.

Isang simpleng lakad na may layunin

Sa karaniwang adventure game, kadalasan ay sumusulong ka sa mga lugar na dinisenyo sa loob ng screen. Dito, ang paligid mo mismo ang nagiging bahagi ng karanasan. Iyan ang dahilan kung bakit puwedeng maging kaakit-akit ang laro sa taong hindi karaniwang naglalaro: hindi kailangang umupo sa iisang puwesto para maramdaman ang pag-usad. Gayunman, iba ang kapalit. Kailangan mong maging handang lumabas at tumingin sa kapaligiran, kaya hindi ito kasinggaan ng larong puwedeng laruin nang tuloy-tuloy habang nakahiga o nasa biyahe.

Isipin ang isang ordinaryong hapon: may kailangang lakarin sa malapit at may kasama kang kapatid o kaibigan. Puwede ninyong buksan ang laro bago umalis, maglakad sa ligtas at pamilyar na ruta, at tingnan kung ano ang makikita habang nag-uusap. Mas natural itong gamitin sa ganitong paraan kaysa piliting gawing malaking lakad ang bawat sesyon. Kapag may napansin kayong Pokémon, puwede itong maging munting pahinga sa usapan; kapag wala, sulit pa rin ang lakad dahil hindi nakasalalay sa screen ang buong pamamasyal.

May praktikal ding hangganan ang paglalaro sa loob ng bahay. Nakakatuwang makita ang mga Pokémon sa kapaligiran sa pamamagitan ng augmented reality, pero hindi dapat asahan na ang bahay lang ay magbibigay ng parehong dahilan para mag-explore gaya ng paglabas. Para sa akin, mas maganda ang app bilang kasama sa paglalakad kaysa bilang larong pang-inip na kailangang bukas palagi. Kung gusto mong maglaro nang hindi umaalis sa bahay, mas bagay ang larong may mga antas o kuwentong sadyang ginawa para sa isang nakapirming lugar.

Pagbuo ng sariling paraan ng paglalaro

Isa sa mga pinaka-inaabangan ko sa Pokémon GO ay ang thrill ng paghuli ng Pokémon. Iba't iba ang klase ng mga Pokémon na maaari mong mahanap depende sa oras, panahon, at lokasyon. Kaya naman, hindi ka mauubusan ng dahilan para maglakad-lakad at mag-explore. At syempre, hindi mawawala ang pakikipaglaban! Ang gym battles at raids ay nagbibigay ng extra challenge at excitement na talagang nakaka-addict.

Ang pinakamainam kong payo sa bagong manlalaro ay huwag gawing sukatan ng saya ang dami ng nahuli sa isang lakad. Pumili muna ng maikling ruta na kabisado mo at ituring ang bawat pagkakataong maglaro bilang dagdag na aliwan, hindi obligasyon. Kapag may kasama kang baguhan, mas magaan ang karanasan kung ipapaliwanag mo ang mga bagay habang nangyayari sa halip na magbigay ng napakaraming tagubilin bago pa makalabas. Sa ganitong paraan, nananatiling paglalakbay ang lakad at hindi nagiging listahan ng kailangang tapusin.

May trade-off din sa paghuli at pakikipaglaban: magkaiba ang hinahanap ng manlalarong gustong mangolekta at ng gustong subukan ang hamon ng labanan. Hindi kailangang sundan ang lahat ng bahagi ng laro para masabing tama ang paglalaro mo. Kung koleksiyon ang pangunahing dahilan mo, ituon ang oras sa pagtuklas at paghuli. Kung mas interesado ka sa laban, asahan na mas mahalaga ang pag-unawa sa mga pagpipilian mo kaysa basta pagbukas lamang ng app. Ang kalayaang pumili ng sariling pokus ay lakas ng laro, pero maaari ring maging nakalilito sa taong naghahanap ng iisang malinaw na layunin.

Kapag may kasamang kalaro

Hindi lang ito basta solo adventure. Ang Pokémon GO ay may active na community kung saan pwede kang makipag-connect sa ibang trainers. May mga events na nagaganap kung saan pwedeng magtipon ang mga tao para sa special challenges o para lang mag-enjoy. Ang saya ng feeling na makasama ang mga taong pareho ang interes sa'yo.

Sa bahay na maraming gustong sumubok, nakatutulong ang simpleng pag-uusap bago maglaro: sino ang gagamit ng aling account, sino ang magdadala ng telepono, at gaano katagal kayo maglalakad. Hindi ito usapin ng paghahanap ng hiwalay na pampamilyang mode; mas maayos ang karanasan kapag malinaw sa lahat kung sino ang naglalaro at kung kaninong pag-usad ang tinitingnan. Kung iisang aparato lang ang ginagamit, huwag ipagpalagay na ang pagpapalitan nito ay awtomatikong maghahati ng mga account o progreso. Mas mabuting panatilihing malinaw ang hangganan ng bawat naglalaro at huwag basta magpalit-palit ng access sa account.

Kapag may planong makipagkita sa ibang trainer, magkasundo muna sa lugar at oras sa paraang hindi nakasalalay sa tuloy-tuloy na pagtitig sa mapa. Para sa mga magulang o nakatatandang kasama, praktikal na pumili ng pampublikong lugar na kilala ng lahat at manatiling magkakasama habang naglalakad. Ang pakikipaglaro sa komunidad ay maaaring magdagdag ng saya, ngunit hindi nito inaalis ang pangangailangang mag-ingat sa totoong mundo. Kung mas gusto mong maglaro nang tahimik at mag-isa, puwede mo ring piliin ang ganitong paraan; hindi kailangang gawing social activity ang bawat paglabas.

Sa koordinasyon, mas mabisa ang maikling plano kaysa sa paghabol sa bawat nangyayari sa laro. Bago umalis, pag-usapan kung simpleng lakad lang ba ang gagawin o kung may partikular na aktibidad na nais subukan. Kung may kasamang bata, bigyan siya ng malinaw na oras at ruta, at magtakda ng sandaling ititigil ang laro para tumawid, tumingin sa paligid, o magpahinga. Nakakatulong ang ganitong ritmo dahil madali kang mahila ng mga nangyayari sa screen at makalimot sa dahilan kung bakit kayo lumabas.

Edad, tiwala, at malinaw na hangganan

Sa totoo lang, ang dami kong kaibigan na nagkaroon ng healthier lifestyle dahil sa game na 'to. Imagine, mas ginanahan maglakad at mag-exercise para lang makahuli ng mga Pokémon! Nakakatulong din ito para ma-explore natin ang mga lugar na hindi natin madalas puntahan. Win-win situation, di ba?

May rating na 7+ ang laro, kaya maaari itong isaalang-alang ng mga pamilyang naghahanap ng pakikipagsapalaran na may kaugnayan sa paglalakad at Pokémon. Pero ang rating ay hindi kapalit ng paghatol ng magulang o tagapag-alaga. Para sa akin, mas mahalaga ang usapan tungkol sa pagtingin sa daan, pananatili sa napagkasunduang lugar, at paghingi ng pahintulot bago makipag-ugnayan sa iba. Mas ligtas at mas masaya ang karanasan kapag malinaw na ang laro ay nangyayari sa totoong mundo at kailangang unahin ang kapaligiran.

Hindi rin pare-pareho ang antas ng pagiging angkop nito sa bawat bata. Ang batang madaling madistract ay maaaring mangailangan ng mas malapit na gabay habang naglalakad, samantalang ang mas matanda ay maaaring mas komportable nang sumunod sa napagkasunduang ruta. Kung ang pangunahing alalahanin mo ay laro na hindi nangangailangan ng paglabas o koordinasyon, mas mabuting pumili ng ibang uri ng adventure. Kung ang layunin naman ay magkaroon ng dahilan para maglakad nang magkakasama, maaari itong maging magandang panimula basta ang adulto ang tumutulong magtakda ng hangganan.

Para sa mga kabahayan na nagpapalitan ng telepono, isipin din ang usapin ng personal na pag-usad. Ang bawat manlalaro ay dapat may malinaw na pagkaunawa kung kaninong laro ang binubuksan at kung sino ang may pananagutan sa paggamit nito. Huwag ipangako sa bata na may paraan ang app para mamahala ng pamilya o magtakda ng mga kontrol kung hindi mo muna sinusuri ang mismong mga setting na ginagamit ninyo. Mas mainam ang tapat na kasunduan sa bahay kaysa umasa sa kakayahang hindi naman bahagi ng nakasanayan ninyong paggamit.

Mga update, gastos, at pagpili ng tamang bilis

Isa sa mga bagay na gusto ko sa app na ito ay ang patuloy na pagpapabuti at pag-update ng mga features. Mula sa mga bagong Pokémon hanggang sa mga seasonal events, laging may bago. Kaya hindi mo talaga mararamdaman na paulit-ulit na lang ang laro. Madalas din silang magbigay ng feedback sa mga players, kaya parang may say ka rin sa pag-develop ng laro.

Libreng laruin ang Pokémon GO, at ginawa ito ng Niantic, Inc. Nasa bersiyong 0.401.0 ito, at nangangailangan ng hindi bababa sa Android 9. Para sa akin, mahalagang malaman ito bago magplano ng lakad kasama ang buong pamilya: tiyaking maayos na tumatakbo ang laro sa aparatong gagamitin ninyo bago umasa rito bilang pangunahing libangan. Kung luma o hindi tugma ang telepono ng isang kasama, mas mabuting huwag gawing kailangan ang app para makasali siya sa pamamasyal.

May mga pagbili sa loob ng laro, na nasa saklaw na ₱29.00 hanggang ₱2,950.00 bawat item. Hindi ibig sabihin nito na kailangang gumastos para masubukan ang batayang karanasan, pero madaling maging usapan ito sa bahay kapag may batang gumagamit ng aparato. Magtakda muna ng malinaw na tuntunin tungkol sa paggastos at huwag ipagpalagay na ang salitang libre ay nangangahulugang walang maaaring bilhin. Kung ayaw mong harapin ang ganitong usapan, mas simple ang larong walang ganitong uri ng pagbili.

Malaki na ang komunidad nito: mahigit 500 milyong beses na itong na-install, mula sa halos 15 milyong rating ay may average na 3.7, at may mga 83 libong nakasulat na review. Para sa akin, ang ganitong sukat ay nagpapakita na maraming tao ang nakasubok, pero hindi nito ginagarantiya na babagay ito sa bawat isa. Ang paghahanap ng bagong Pokémon at paglabas ay talagang nakaaakit sa ilan; ang pangangailangang gumalaw sa totoong lugar, umangkop sa nagbabagong nilalaman, at magpasya tungkol sa mga pagbili ay maaaring maging sagabal naman sa iba.

Kung nagtataka ka kung maaari itong maging larong pambahay, ang sagot ko ay oo, pero mas mahusay ito kapag nagiging dahilan ng isang pinagsasaluhang lakad kaysa kapag inaasahang magbigay ng tuloy-tuloy na libangan sa loob ng bahay. Kung gusto mo namang laruin ito nang mag-isa, maaari pa rin itong magbigay ng layunin sa paglalakad, ngunit mas mabuting piliin ang mga rutang komportable at pamilyar sa iyo. At kung mas gusto mo ang nakapirming kuwento, mas maraming palaisipan, o walang kaugnayan sa lokasyon, may ibang adventure game na mas tuwirang tutugon sa gusto mo.

Kung kanino ko ito irerekomenda

Inirerekomenda ko ito sa taong mahilig sa Pokémon at gusto ng dahilan para maglakad, sa magkakaibigang gustong magdagdag ng munting aktibidad sa pagkikita, at sa pamilyang komportable sa pag-aayos ng oras at hangganan habang naglalaro sa labas. Hindi ko ito unang pipiliin para sa taong naghahanap ng malalim na kuwentong puwedeng tapusin sa isang upuan, ayaw gumamit ng telepono habang naglalakad, o walang madaling mapuntahang lugar para maglaro. Maganda rin itong laktawan kung ang inaasahan mo ay pare-parehong karanasan kahit saan ka naroroon; ang ugnayan nito sa lokasyon ang pinagmumulan ng kakaibang saya nito, pero iyon din ang pangunahing limitasyon.

Sa kabuuan, ang Pokémon GO ay hindi lang laro, kundi isang community at experience na puno ng adventure at kaalaman. Kung gusto mo ng game na hindi lang basta-basta, ito na 'yun. Tara na’t maglaro at maging Pokémon master! I-download mo na at simulan ang pakikipagsapalaran mo.